woensdag 18 maart 2015

Verzamelwoede

De laatste tijd ben ik vreselijk druk met het runnen van de winkel, mijn webdesignbedijfje, de nodige huishoudelijke taken, sporten(iets met een belachelijke 18km Mud Masters) en het bijhouden van mijn sociale leven. Zodra er echter een klein stukje ruimte vrij komt gaan mijn gedachten direct naar de bak met stoffen in mijn werkkamer. Die bak moet echt eens leeg. Persoonlijk wordt ik er vreselijk onrustig van als er (ongerepte)lappen liggen te wachten tot ik er een keer wat mee ga doen. Die bak moet gewoon op, ik wil al die leuke stoffen in mijn kast hebben hangen en weer eens iets nieuws kunnen kopen! Ik betrap mezelf erop dat het naaien zo vlug mogelijk moet om die bak maar leeg te krijgen.
Waar is de tijd gebleven dat ik één of twee lapjes op voorraad had liggen? Ik denk dat een gemiddelde stofjesliefhebber kwijlend boven mijn stash hangt, dat doe ik zelf namelijk ook als ik er weer eens in kijk. De laatste tijd lukt het me dit te bedenken als er in de winkel een geweldig stofje binnenkomt of als ik ergens op een lappenmarkt een uniek exemplaar tegen kom. Het is vreselijk moeilijk, maar het kan gewoon niet langer. Ik zeg echt letterlijk tegen mezelf dat ik ook kan gaan shoppen in mijn eigen voorraad. Dit helpt echter niet altijd en zo ben ik bang dat die bak nóóit meer leeg komt.

Die bak is niet het enige voorraadprobleem, ik kan mijn hele straat bedekken met patroononderdelen. Hier geldt namelijk hetzelfde voor, je ziet een leuk tijdschriftje en dat jurkje MOET je gewoon hebben. Dus je koopt weer een boekje. Als ik nu een blouseje wil maken ben ik eerst drie uur bezig met het uitzoeken van een leuk modelletje. Op zich is het doorbladeren van die boekjes wel leuk, maar je weet op een gegeven moment niet meer wat je moet kiezen! Zo was ik laatst opzoek naar een leuk blousepatroon, maar nadat ik er vijf had geselecteerd was ik het zat. Nummer zes zag er goed uit en voldoet aan de eisen, klaar! Ik ben begonnen aan de de blouse / het shirt, waarvoor ik dus wéér een nieuw lapje had gekocht, maar die ligt nu voor 75% klaar te zijn op de stoel in de woonkamer. Waarom? Omdat ik ten eerste het shirtje een maat te klein had overgenomen en het daarom de nodige alteraties nodig had. Ten tweede, omdat ik vond dat het per definitie de nodige alteraties nodig had om een echt leuk shirt te worden. Ten derde, omdat ik de halslijn op geen enkele manier netjes kreeg. Strekking van het verhaal, ik kwam tijd te kort vorige week zondag en mijn voorraad is nog steeds niet geslonken.

De vraag is nu even, komt dit werkstuk af binnen de komende twee weken of heb ik mezelf in de tussentijd weer verwend met een nieuw lapje of tijdschriftje? Als het mee zit zie je binnenkort het werkstuk hier!

maandag 2 maart 2015

Zomerstofgekte

Enkele donderdagen terug was het weer zover; 3 pallets met balen zomerstof werden de winkel in geschoven en 6 pallets met wintergoed gingen eruit. De dagen ervoor hebben we met veel moeite deze winterse pallets gevuld met door het hoofdkantoor geselecteerde balen. Een tijdrovende klus die zich elke winter en zomer herhaald.

Een aantal dagen hebben er dus 6 torens met onder andere mantelstoffen, dikke tricots en fleece in onze winkel gestaan. Met enige spanning hebben wij ons afgevraagd wat er voor deze berg winters goed in de plaats zou komen. Enige spanning omdat we eigenlijk wel weten wat er komt. Onze stoffen worden opgeslagen in het magazijn en komen negen van de tien keer het volgende seizoen weer terug. De wissel brengt ons dus niet dezelfde vreugde als een krat met coupons of een kar met nieuwe zomerstoffen. Nee, het pakjesavond 1992 gevoel krijgen we er niet van.

Je probeert in deze aankomende dagen al te bedenken wat waar zal moeten liggen. Dit jaar waren we verbaasd dat er nauwelijks fleece en gewatteerde voering uit ging (alsof mensen in de zomer winterjassen gaan maken...) Dat betekende dat er flink geschoven zou moeten worden, want de fleece zou nooit in zijn geheel passen op de plek waar het de seizoenen hiervoor had gelegen.
Uiteindelijk denk je het voor elkaar te hebben. Tot de dag des wissel zich aan doet.

Wij waren in eerste instantie verbaasd over de geringe 3 torens die we er voor terug kregen. Hoewel dat ogenschijnlijk weinig leek, betekende dat niet dat we dús plek hadden voor de fleece en voering. Dat vak waar t normaal in past wordt er niet groter door. Enige optie was, eerst alles uitpakken en neerleggen op de geijkte plaatsen.
Op drie kwart van pallet één kwamen we erachter dat de hoeveelheid blousestoffen vrij exorbitant was en dat 3 pallets winter gelijk staat aan 3 pallets zomer. Niet qua volume, maar wel qua hoeveelheid balen. De tussenstand; een gigantische berg met flodderige blousestoffen, 2 schappen linnen terwijl we rekening hadden gehouden met 6 schappen, géén lycra, ineens een overdaad aan kindertricots en géén plek voor de fleece of de gewatteerde voering. Ja, de fleece kan op de plek van het linnen, maar fleece zet je in de zomer niet op een prominente plek neer natuurlijk. Kortom, al onze eerder gemaakte plannen konden weer op de schop. Je snapt dat deze dag, naast een goede breinkraker, ook een frustrerende kan zijn.

Uiteindelijk hebben we na een dag of drie een redelijk definitieve indeling gemaakt en zijn we klaar voor de donderdagen die gaan komen. Je weet echter nooit wat die gaan brengen, wie weet worden we ineens overladen met 20 verschillende soorten jeans. Zo blijven die vrachtdagen speciaal, wordt het die barbiepop waar je al weken om had gezeurd of die tenenkrommende sudokupuzzel...?